การสังเกตพฤติกรรม
คุณควรใช้ เวลากับลูกสุนัขและสังเกตพฤติกรรมของมันจะช่วยให้เลือกได้ง่ายขึ้น เมื่อคุณนั่งลงลูกสุนัขที่เป็นมิตรจะวิ่งมาหาคุณ เมื่ออุ้มมันมันจะไม่ดิ้นหรือตะกาย แล้วสังเกตว่าสุนัขนั้นพอใจที่จะอยู่กับคนหรือไม่ กลัวต่อสิ่งกระตุ้นหรือไม่ เช่น เสียง สิ่งเหล่านี้ทุกคนสามารถสังเกตได้ และเป็นการดีกว่าที่คุณจะพูดว่า ฉันต้องการสุนัขสีน้ำตาลที่มีจุดเยอะตัวหนึ่ง
มี หนังสือเกี่ยวกับการเลือกสุนัขมากมาย แต่เล่มที่อ่านและเข้าใจง่ายคือเล่มที่เขียนโดยพระชาว New Skete ชื่อ The Art of Raising a Puppy อีกเล่มหนึ่งเขียนโดย Clarice Rutherford และ David Neil ชื่อ How to Raise aPuppy You Can Live With ทั้ง 2 เล่มนี้จะแนะนำคุณเกี่ยวกับการเลี้ยง พฤติกรรม และพัฒนาการของลูกสุนัขในช่วงปีแรก ซึ่งเหมาะสมกับผู้ที่เริ่มเลี้ยงสุนัข
วัน ที่คุณตัดสินใจเลือกลูกสุนัขเป็นวันที่สำคัญมาก แต่วันอื่นๆคุณก็ควรให้ความสำคัญกับมันเช่นกัน สิ่งแวดล้อมมีผลอย่างมากสำหรับต่อพฤติกรรมและนิสัยของสุนัขโต คุณควรให้เวลากับมันเพื่อที่มันจะได้โตเป็นสุนัขแบบที่คุณต้องการ
เมื่อคุณเลือกลูกสุนัขและจ่ายเงินแล้ว คุณจะเอามันไปไม่ได้จนกว่าจะอายุ 7 สัปดาห์ ช่วงนี้ผู้ผสมพันธุ์จะกังวลเกี่ยวกับสิ่งต่างๆของลูกสุนัขมากกว่าที่จะเป็น ห่วงที่จะทำความสะอาด มันเป็นช่วงที่สำคัญที่สุดของลูกสุนัข
มัน จะได้อยู่กับเพื่อนๆในคอกและแม่ของมัน ซึ่งจะช่วยชีวิตมันได้เมื่อมันโต ในยามที่จะต้องเจอกับสุนัขตัวอื่นๆ ทำให้มันมีความมั่นใจเมื่อมันจะต้องเรียนรู้ประสบการณ์ใหม่ๆ เช่น จากเสียงดัง รั้วสูง หรือสิ่งของใหญ่ๆที่มันต้องปีน และยังรวมถึงลมที่พัดปะทะหน้ามันด้วย ลูกสุนัขยังต้องการอยู่กับคน ช่วง 6 สัปดาห์แรเป็นช่วงที่สำคัญ ถ้าที่คอกมีเด็กเล็กๆเล่นกับลูกสุนัขหรือไม่มีการปล่อยให้พวกมันวิ่งเล่น ถ้าเป็นไปได้คุณควรจะไปเล่นกับมัน ความรับผิดชอบของคุณเริ่มตั้งแต่คุณพูดว่าคุณต้องการลูกสุนัขตัวนั้น
การเลือกสุนัขมาเลี้ยงนั้นต้องอาศัยปัจจัยหลายอย่างในการตัดสินใจ ได้แก่ สุขภาพ ลักษณะภายนอก และนิสัย รวมทั้งขนาดของสุนัขเมื่อโตเต็มที่ อย่างไรก็ตาม การตัดสินด้วยขนาดของสุนัขอาจจะผิดพลาดได้ เช่น สุนัขพันธุ์เกรย์ฮาวนด์ซึ่งมีขนาดใหญ่ แต่จะสร้างความวุ่นวายในบ้านน้อยกว่าสุนัขขนาดเล็กแต่ซนกว่า เป็นต้น
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น
เว็บไซด์รวบรวมเรื่องราวดีๆเกี่ยวกับสุนัขพันธุ์ต่างๆและเรื่องน่าุรู้ของผู้เลี้ยง
ต้องยอมรับว่าสุนัขเป็นสัตว์เลี้ยงที่มีกันเกือบทุกบ้าน ด้วยสภาพของสังคม และความเป็นอยู่ที่
เปลี่ยนไป ไม่ว่าจะเป็นเวลาการทำงานที่มีมากนัก กับสังคมที่มีการแข่งกันกันอย่างมากและตลอดเวลา
ความเครียดที่เกิดขึ้นจากการทำงาน สัตว์เลี้ยงอาจจะเป็นคำตอบที่ดีสำหรับสังคมในปัจจุบัน ดังนั้นด้วยความเป็น
คนเลี้ยงจึงย่อมเป็นเจ้าของ เจ้าตูบไปโดยปริยาย ความรับผิดของเจ้าของที่มีต่อเจ้าตูบจึงถือเป็นเรื่องที่
สำคัญ ทั้งเรื่องสุขภาพ คุณภาพชีวิต (quality of life) การฝึก พฤติกรรม และปฏิสัมพันธ์กับคนอื่นๆ ที่ไม่ใช่เจ้า
ของและสัตว์อื่นๆ ด้วย ความรับผิดชอบในฐานะที่เป็นเจ้าของเจ้าตูบอาจจะกินระยะเวลานาน บางครั้งต้อง
การความอดทนเหมือนกัน โดยเฉพาะในยามที่เจ็บป่วย หรือพิการ รวมทั้งอาจจะหมายถึงความรับผิดชอบค่า
ใช้จ่ายต่างๆ ที่จะเกิดขึ้นกับเรื่องของ เจ้าตูบเหมือนกัน